Droga do siebie bywa długa
Osobista refleksja o cierpliwości, słuchaniu siebie i o tym, co można odkryć podczas pracy nad sobą.
Droga do siebie często jest długa, kręta i czasem żmudna, ale warta każdej łzy, kropli potu i poświęconego czasu. To inwestycja w siebie na całe życie. Procentuje w relacjach, pracy i życiu osobistym. Moja trwa już ponad dwadzieścia lat. ⭐️
Często sami ją komplikujemy, kiedy nie słuchamy swojego ciała. Wierzę, że ciało mówi nam prawdę. Pierwsze daje znać i potrafi nas zatrzymać. 🙈
Popularne szukanie skrótów przez substancje zmieniające świadomość, w tym środki psychotropowe i rośliny rytualne, jest w moim odczuciu próbą ucieczki. 🙂 Spotykam osoby, które poszły w tę stronę bez przygotowania i w przestrzeni, o którą odpowiednio nie zadbano.
Podstawą mojej pracy jest spotkanie z ranami wewnętrznego dziecka, a czasem też z historiami rodzinnymi, które odkrywamy podczas sesji. Wybaczenie sobie i innym, wybór nowej drogi, przyjęcie i uznanie siebie, tego, co było, i tego, co jest. Miłość do siebie mimo trudności i bagażu. Odpuszczenie tego, co boli, i zrobienie miejsca na miłość.
Najczęściej korzystam z hipnoterapii i pracy z podświadomością, a także z regresji, biologii totalnej i pracy z poziomu duszy. Sięgam po różne narzędzia, żeby dotrzeć do sedna trudności: emocjonalnej, fizycznej, psychicznej czy duchowej.
Z mojej pracy i doświadczeń wyrosły aplikacja i książka. Wierzę, że mogą wiele wnieść do naszego życia. ❤🙏🤍
Tłumaczenie wpisu z archiwum Space World.